Yapay Zekâ Tarafından Üretilen İçeriğin ‘Özgünlük’ Krizi: Dijital Çağda Anlam, Kimlik ve Güven

Emine Aytaç AKTÜRK

  • Emine Aytaç AKTÜRK: Necmettin Erbakan UNİVERSİTESİ
  • Yıl : 2026
  • Cilt : 4
  • Sayı : 1
  •  Sayfa : 26-35
Bu çalışma, yapay zeka sistemlerinin içerik üretimine entegrasyonunun gündeme getirdiği özgünlük meselesini, felsefi, sosyolojik, epistemolojik ve kültürel boyutlarıyla ele alarak kapsamlı bir şekilde incelemektedir. Temel argüman şöyledir: özgünlük kavramı tarihsel olarak insan deneyimi, öznel niyet ve bedensel varoluşa dayanmaktadır; yapay zeka çıktıları bu tanımın kapsamına giremez. Ancak bu, bu tür çıktıların değersiz olduğu anlamına gelmez; aksine, “özgünlük” kategorisinin kendisinin yeniden düşünülmesini gerektirir. Çalışma, bu konuyu eğitim, dijital kimlik, epistemik güven ve dijital içerik üretimi perspektiflerinden ele almakta, deepfake gibi teknolojilerin gerçeklik algılarını nasıl sorguladığını vurgulamakta ve mevcut kavramsal çerçevelerin yetersizliğine dikkat çekmektedir. İki alternatif çerçeve değerlendirilmektedir: süreç odaklı özgünlük ve insan-yapay zeka işbirliği modeli. Sonuç olarak, konu yalnızca bir teknoloji politikası meselesi olarak değil, insanların kendilerini ve başkalarını nasıl anladıklarına dair derin bir kültürel ve etik sorun olarak konumlandırılmaktadır.
Atıf yapmak için : Aktürk, E. A. (2026). The ‘authenticity’ crisis of aı-generated content: meaning, ıdentity and trust in the digital age. Edutech Research, 4(1), 26-35. https://doi.org/10.69991/EduRes.2026.8

Download Citation: Endnote/Zotero/Mendeley (RIS) RIS File

Download Citation: BibTeX BibTeX File

Çıkar İlişkisi : Yazarlar çıkar çatışması olmadığını beyan etmiştir.
Bu makale CC BY-NC 4.0 lisansı ile yayımlanmıştır.
Edutech Research
2026, Vol. 4 (1)
E-ISSN: 3023-6665
Geliş Tarihi : , Kabul Tarihi : , Yayın Tarihi :

Kaynakça

  1. Arslan, K. (2020). Eğitimde Yapay Zeka ve Uygulamaları Artificial Intelligence and Applicatıons in Education. Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi, (11(1)), 71-88.
  2. Aytekin, Ç., & Kılıç, M. C. (2022). Popüler Medya Türü Olarak Dijital Metin İçeriği Üretimi: Çok Sayıda Alkış Alan Makalelerin Anatomisi. (2), 113-130. https://dergipark.org.tr/en/pub/ejnm/article/1094430
  3. Bilge, Y., Bilge, Y., & Şenel, F. (2025). Epistemik Güven, Güvensizlik ve Saflık Ölçeği Türkçe Formunun Psikometrik Özelliklerinin Yetişkinlerde İncelenmesi. Yaşam Becerileri Psikoloji Dergisi, 9(1), 61-82. https://doi.org/10.31461/ybpd.1690637
  4. Çankal, S. (2024). Dijital Platformlarda Kimlik İnşası ve Sunumu: Z Kuşağı Üyeleri Üzerine Bir Araştırma. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (61), 325-342. https://doi.org/10.30794/pausbed.1430273
  5. Çelik, M. E. (2018). Türkçenin Yabancı Dil Olarak Öğretiminde Otantiklik ve Otantik Materyallerden Yararlanma. 21. Yüzyılda Eğitim ve Toplum, 7(21), 791-806. https://dergipark.org.tr/en/pub/egitimvetoplum/article/534007
  6. Çiltaş, E., & İlhan, V. (2023). DİJİTAL MEDYADA İÇERİK ÜRETİM SÜREÇLERİNE YÖNELİK BİR BAKIŞ. Türkiye Medya Akademisi Dergisi, 3(6), 429-464. https://doi.org/10.5281/zenodo.8378782
  7. Elitaş, T. (2022). Dijital Manipülasyon ‘Deepfake’ Teknolojisi ve Olmayanın İnandırıcılığı. (49), 113-128. https://dergipark.org.tr/en/pub/hmkusbed/article/1072624
  8. İlhan, T., & Özdemir, Y. (2013). Otantiklik Ölçeğinin Türkçe’ye Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal, 4(40), 142-153. https://doi.org/10.17066/pdrd.09169
  9. İşler, B., & Kılıç, M. (2021). EĞİTİMDE YAPAY ZEKÂ KULLANIMI VE GELİŞİMİ. Yeni Medya Elektronik Dergisi, 5(1), 1-11. https://dergipark.org.tr/en/pub/ejnm/article/738221
  10. Karahan, Ç., & Tüfekçi, A. (2020). Blokzincir Teknolojisinin Dijital Kimlik Yönetiminde Kullanımı: Bir Sistematik Haritalama Çalışması. Politeknik Dergisi, 23(2), 483-496. https://doi.org/10.2339/politeknik.654503
  11. Kavut, S. (2020). Kimliğin Dönüşümü: Dijital Kimlikler. https://dergipark.org.tr/en/pub/josc/article/691445
  12. Kurtulmuş, F. (2023). Bilimde Değerlerin Rolü Işığında Bilime Güven. Felsefe Arkivi, (58), 1-21. https://doi.org/10.26650/arcp.1288215
  13. Özdemir, N. (2025). Bilgi, Güven ve Toplum: Bilim İletişiminin Kavramsal ve Tarihsel Bir İncelemesi. FSM İlmî Araştırmalar İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi, (26).
  14. Özkeçeci, Z. (2024). Dijitalleşmeyi Tartışmak. Çizgi Kitabevi.
  15. Yıldırım, B. A., & Yılmaz, A. E. (2024). Kendi Olmanın Kendine Has Tarihçesi: Otantiklik Kavramının Kuramlar, Alanyazın Bulguları ve Psikoterapide İlerleyiş Süreci Çerçevesinde Gözden Geçirilmesi. AYNA Klinik Psikoloji Dergisi, 11(2), 250-270. https://doi.org/10.31682/ayna.1405475
  16. Yılmaz, A. (2022). Yapay Zeka. https://books.google.com.tr/books?hl=tr&lr=&id=JsoqEAAAQBAJ&oi=fnd&pg=PA1&dq=yapay+zeka&ots=8L-TXUbLB_&sig=k5wu0bGKfD16FIUds5jyLfr1ffs&redir_esc=y#v=onepage&q=yapay%20zeka&f=false